Emekliler Yetersiz Zam Oranlarına Tepkili: Hayat Pahalılığı ve Kira Sıkıntısı

Türkiye genelindeki emekliler, son dönemde açıklanan maaş artışlarının yaşam maliyetlerini karşılama konusunda tamamen yetersiz kaldığını ve ciddi bir ekonomik kriz içinde olduklarını dile getirdi. Resmi enflasyon verileri ile piyasada karşılaştıkları fiyatlar arasında uçurum olduğunu vurgulayan vatandaşlar, temel gıda ve barınma ihtiyaçlarını karşılamakta büyük zorluk yaşadıklarını ifade etti. Çarşı ve pazardaki fiyatların hayatta kalmayı imkansız hale getirdiğini belirten emekliler, mağduriyetlerinin görmezden gelinmesine de sert tepki gösterdi. Artan fiyatlar karşısında alım gücünün her geçen gün eridiğini, hayat pahalılığının ise durdurulamaz bir yükseliş sergilediğini aktarmaktadırlar. Bu tablo karşısında sosyal devlet ilkesinin gereklerinin yerine getirilmediği ve emeklilerin refah seviyesinden uzaklaştırıldığı görüşü öne çıkmaktadır.

Siirt'te yaşayan emekli Yaşar Diriarın, hükümetin ve milletvekillerinin vatandaşın yaşadığı gerçekleri görmezden geldiğini ve açıklanan rakamların gerçeği yansıtmadığını savunarak sert eleştirilerde bulundu. Resmi enflasyon verilerinin toplumun tamamı tarafından şüpheyle karşılandığını ve TÜİK verilerinin piyasada hissedilen artışları yansıtmadığını belirterek, bu verileri ispatlamaya çağırdı. Kendi maaşının büyük bir kısmını kira ödemek zorunda kaldığını, geriye kalan paranın ise diğer ihtiyaçlar için yetersiz olduğunu söyledi. Emekli olduktan sonra çalışmak istemesine rağmen yaşından dolayı iş bulamadığını ve sistemin kendisine 'emeklisiniz' yanıtını vererek kapıyı kapattığını anlattı. Bu durum karşısında emeklinin sürekli mağdur edildiğini ve yaşama hakkı ile ilgili temel sorunlar yaşandığını, toplumsal bir sorun haline geldiğini vurguladı.

Abdullah Öbüş ve diğer emekliler, özellikle kira fiyatlarının emekli maaşlarını tamamen yok ettiğini ve Siirt gibi yerlerde kira giderlerinin maaşların çok üzerine çıktığını belirtti. Temel gıda maddelerinden bir ekmek fiyatına kadar her şeye zam gelmesine rağmen, maaş artışlarının bu fiyat artışlarıyla yarışamadığını ve yaşam standartlarının düştüğünü anlattı. Artık küçük lüksler olan bir sigarayı bile alamadıklarını, temel tüketim maddelerini dergah eder olduklarını, hatta suyu bile hesap ederek içmek zorunda kaldıklarını ifade ettiler. Ekonomik sıkıntıların sadece büyükşehirlerde değil, tüm ülke genelinde hissedildiğini ve emeklilerin 'ölmek veya yaşamaya çalışmak' arasında seçim yapmaya zorlandıklarını belirttiler. Bu ağır tablo, emeklilerin geçinmek konusunda daha umutsuz ve çaresiz hale geldiğini göstermektedir.

Memur emeklisi Abdulcelil Tarlak, yaklaşık yüzde 13 seviyesinde beklenen zam oranlarının, artan enflasyon ve yaşam maliyetleri karşısında gülünç derecede düşük kaldığını ve bu parayla geçinmenin imkansız hale geldiğini dile getirdi. Yaklaşık 25 bin lira civarındaki maaşların, 20 bin lira seviyelerindeki kira ücretleri ve diğer giderler karşıısında eridiğini ve kira yardımı olmayan bir emeklinin sokakta kalabileceğini söyledi. İşçi ve memur emeklileri arasında maaş farkı bulunmasının haksızlık olduğunu ve bu durumun adalet duygusunu zedelediğini belirterek, sistemin bir kesimi diğerine tercih etmesini eleştirdi. Yaşlılık ve sağlık sorunları nedeniyle çalışma hayatına dönmenin mümkün olmadığını, bu nedenle ellerinden bir şey gelmediğini ve şükretmek zorunda bırakıldıklarını anlattı. Bu dertler, emeklilerin sadece ekonomik değil, aynı zamanda psikolojik ve sosyal olarak da yıprandığını göstermektedir.

Hayrettin Yılmaz ve diğer emekliler, maaş zamlarının insanca yaşayabilecek seviyede olmadığını, emeklilerin toplumun en alt gelir grubunun altına itildiğini ve yıllardır aynı mağduriyetin sürdüğünü vurguladılar. Emeklilerin sadece hayatta kalmaya değil, insan onuruna yakışır bir yaşam sürmeye hak olduğunu ve bu kapsamlı bir reform ve adil bir zam artışı gerektiğini belirttiler. Resmi rakamlar ile çarşı pazardaki fiyatlar arasındaki uçurumun kapatılması, maaşların gerçek enflasyon oranında güncellenmesi ve kira desteklerinin artırılması taleplerinin öne çıktığı görüldü. Yaşanan bu süreç, emeklilerin adeta yarı aç ve yarı tok bir yaşamaya mahkum edildiğine dair bir öfke ve hayal kırıklığı oluşturmuş durumda. Bu nedenle, emeklilerin yaşadığı sorunların sadece ekonomik değil, aynı zamanda sosyal bir krize dönüştüğü açıkça görülmektedir ve acil çözüm gerektirmektedir.