Ertuğrul Özkök: İran rejimi savaş sonrası kadın fotoğraflarıyla imaj peşinde

Ertuğrul Özkök, köşe yazısında İran'ın ABD ile savaşı sonlandırmasının ardından Tahran sokaklarında çekilen bir kadın fotoğrafını analiz ediyor. Fotoğrafta, başı açık, pembe gömlekli bir kadın, arkasında eski lider Hamaney ve oğlunun posterleriyle kendinden emin bir şekilde yürüyor. Özkök, bu görüntünün İran rejiminin savaş sonrası imajını düzeltme çabası olduğunu savunuyor.

Yazı, New York Times'ta aynı gün yayımlanan iki habere atıfta bulunuyor: biri İran, diğeri Türkiye ile ilgili. Özkök, gazetenin seçkisinde bu iki ülkenin yer almasını tesadüf olarak değerlendiriyor. Ardından, son dönemde İran'dan gelen fotoğraflarda kadınların başının açık olmasına dikkat çekiyor; bunun rejimin bilinçli bir propaganda stratejisi olduğunu belirtiyor.

Özkök, geçmişte Mahsa Amini'nin başı açık olduğu için öldürülmesini hatırlatarak, rejimin ikiyüzlülüğünü eleştiriyor. Daha birkaç ay önce binlerce kişiyi katleden rejimin, şimdi 'birleşmiş bir millet' imajı vermek için başı açık kadınları kullandığını söylüyor. Bu durumu 'tiksinç bir riyakârlık' olarak nitelendiriyor.

Yazı, siyasi İslam'ın zayıfladığı tezini işliyor. Özkök, Müslüman Kardeşler'in Suudi Arabistan, Körfez ülkeleri, Mısır ve Tunus'ta çöktüğünü, sadece Hamas'ın bu ideolojiden tam kopamadığını belirtiyor. İran rejimini siyasi İslam'ın en güçlü kalesi olarak tanımlıyor.

Son olarak, Özkök, İran'ın gerçek bir millet olabilmek için herkesin özgür iradesiyle katılabileceği bir birliktelik yaratması gerektiğini vurguluyor. Şimdilik sadece imaj düzeltmeye çalıştıklarını, ancak bunun yeterli olmadığını ifade ediyor. Fotoğrafın, siyasi İslam'ın çöküşünün bir işareti olduğunu söylüyor.