Hırvatistan Cumhurbaşkanı Milanović, geçmiş anlaşmazlıklar nedeniyle Paris'e asker göndermeyi reddediyor.

Hırvatistan Cumhurbaşkanı Zoran Milanović ile Fransa yönetimi arasındaki soğuk ilişkiler, günümüzdeki siyasi kararları derinden etkilemektedir. Milanović'in Cumhurbaşkanı sıfatıyla Paris'e düzenlenecek bir etkinliğe asker göndermemesinin ardında, Fransız yetkililerle geçmişte yaşanmış ve çözülememiş bazı husumetler yatmaktadır. Bu durum, iki müttefik ülke arasında beklenmedik bir diplomatik gerginliğe işaret etmektedir.

Söz konusu gerilimin kökenleri, Milanović'in Hırvatistan Başbakanı olduğu döneme, hatta daha öncesine dayanmaktadır. O dönemde Milanović, Fransız tarafına karşı iki büyük iyiliğin öncüsü olmuştur ve bu konularda resmi prosedürleri işletmiştir. Ancak Fransız yetkililerin, bu jestleri takdir etmemesi veya gerektiği gibi değerlendirmemesi, Milanović'in kafasında kalıcı bir kırılma yaratmıştır. Başbakanlığı sırasındaki bu dönüm noktası, bugünkü tavırlarının temelini oluşturmuştur.

Milanović'in hükümeti döneminde atılan en somut adımlardan biri, Zagreb Havalimanı'nın işletmesiyle ilgilidir. Hırvat hükümeti, o dönemde havalimanının işletme haklarını bir Fransız şirketine devretme yoluna gitmiş ve bu süreci onaylamıştır. Bu, Fransız bir firmaya ülke sınırları içinde önemli bir ekonomik imtiyaz tanınması anlamına gelmektedir ve büyük bir güven göstergesi olarak değerlendirilmelidir.

Bu büyük jestin yanı sıra, Milanović'in Fransa'ya yaptığı ikinci büyük hizmetin detayları da eldeki belgelerle net bir şekilde ortaya konmuştur. Belgeler ve tarihler, Milanović'in Fransız çıkarları için ne kadar fedakarlıkta bulunduğunu göstermektedir. Ancak bugünkü tablo, bu geçmiş iyiliklerin unutulmuş veya görmezden gelinmiş olmasını göstermektedir. Bu durum, Milanović'in Paris yönetimine olan güvenini sarsmış ve şu anki muhalif tavrını beslemiştir.

Sonuç olarak, bugünkü askeri gönderim kararının altında yatan sebep, sıradan bir diplomatik pürüz değil, yıllara dayanan derin bir hayal kırıklığıdır. Milanović, kendi yetki döneminde yapılan hizmetlerin karşılığının görülmemesini bir saygısnızlık olarak algılamakta ve buna göre tepki vermektedir. Elindeki belgelerle kanıtlayabileceği bu geçmiş olaylar, Fransa ile ilişkileri normalleştirmek yerine daha da sertleştirmesine neden olmuştur.