İnternette 12 Yaşındaki Çocuklar Bile Kendine Zarar Verme Suç Ortağı Oluyor

São Paulo Sivil Polisi'nin Dijital Gözlem ve Analiz Nükleusu (Noad) tarafından yürütülen bir soruşturma, internette işlenen suçların oldukça endişe verici bir profilini ortaya koydu. Araştırmalar, 12 ila 20 yaş arasındaki erkek çocukların internet üzerinden işlenen suçların teşvikçileri ve mentorları olarak hareket ettiğini gösteriyor. Bu çevrimiçi suç ağlarının birincil hedefi ise 6 ile 14 yaş arasındaki kız çocukları. Soruşturma kapsamında, Fransa'da bulunan ve kendine zarar verme, intihar hatta okul ve kreşlere saldırıları teşvik eden sanal bir topluluğa üye olduğundan şüphelenilen 16 yaşındaki Brezilyalı bir genç de tespit edildi. Yetkililer, soruşturulan şüphelilerin yaklaşık yüzde 90'ının ergen yaştaki gençler olduğunu açıkladı. Bu durum, dijital çağda suç teşkil eden çevrimiçi toplulukların ne kadar genç bir kitleyi etkisi altına aldığını gözler önüne seriyor.

Noad'ın koordinatörü olan Lisandréa Salvariego Colabuono, bu tehlikeli sanal topluluklara katılan gençlerin temel motivasyonuna dikkat çekti. Birçok genç, yalnızlık veya dışlanmışlık duygularıyla bu dijital ortamlara ait olma ve kabul görme arayışıyla katılıyor. Ancak bu gençler, bekledikleri ilgiyi destekleyici bir şekilde değil, suç işlemeye yönlendirilen bir takdir mekanizmasıyla buluyor. Yetkili, bu kişilerin internette bir aidiyet duygusu ve doğrulama söylemiyle karşılaştıklarını, ne yazık ki bu kabul görmeyi suç işleyerek kazanmalarının sağlandığını vurguladı. Dolayısıyla, dijital suç örgütlenmeleri gençlerin psikolojik zafiyetlerini ve sosyal ihtiyaçlarını kendi yasadışı amaçları doğrultusunda istismar ediyor. Bu yapı, gençleri suçun mağduru olmaktan ziyade faillerine dönüştürme tehlikesi barındırıyor.

Mağdurlar tarafında ise durum en az failler kadar üzücü ve sistematik bir işleyişi işaret ediyor. Yetkililerin profiline göre, bu tür çevrimiçi suç网络的 çoğunuk mağduru 6 ile 14 yaş arasındaki kız çocuklarından oluşuyor. Suçlular, ilk etapta bu çocukların güvenliğini kazanmak ve onlarla bir arkadaşlık bağı kurmak amacıyla yaklaşıyor. Bu temaslar sıklıkla kullanıcıların birbirleriyle yazışmasına ve sesli sohbet etmesine olanak tanıyan popüler çevrimiçi oyun platformları üzerinden başlatılıyor. Zamanla kurbanın güveni kazanıldıkça, iletişim daha özel ve kapalı mesajlaşma uygulamalarına taşınarak ebeveynlerin kontrolünden uzaklaştırılıyor. Güven bağının tamamen kurulmasının ardından ise mağdurlardan mahrem fotoğraflar ve videolar talep edilmeye başlanarak şantaj ve istismar aşamasına geçiliyor.

Polis ekipleri ise bu tür suçlarla mücadelede zamanın ne kadar kritik olduğuna işaret ediyor. Bir çocuğun veya ergenin örneğin bir canlı yayın sırasında risk altında olduğunun tespit edilmesi durumunda, ekiplerin birinci önceliği şiddet eylemini derhal yarıda kesmek oluyor. São Paulo'da kayda alınan vakalarda, polis ekibi derhal mağdurun ailesiyle iletişime geçiyor. Bir polis aracı adrese yönlendirilirken, uzmanlar ebeveynleri telefon başından yönlendirerek kızlarının odasına gitelerini ve yayını bizzat kesmelerini istiyor. Şiddetin durdurulması ve ilk müdahalenin sağlanması adına bu anlık operasyonlar hayati bir önem taşıyor. Gerekli durumlarda, olaya müdahale sürecini desteklemek ve olası acil sağlık hizmetlerini sunmak için Sivil Polis'e ek olarak Askeri Polis ve sağlık kurtarma ekipleri de bölgeye sevk ediliyor.

Mücadele süreci, yalnızca canlı yayını kesmek veya suçüstü yapmakla sınırlı kalmıyor; mağdurun kurtarılmasının ardından uzun soluklu bir takip süreci başlıyor. Delege Lisandréa'nın açıklamalarına göre, çocuğun yayından çıkarılması işin sadece başlangıcı kabul ediliyor. Mağduriyet yaşayan çocuklar, ergenler ve onların aileleri, travmatik süreci atlatmaları için profesyonel destek almaya yönlendiriliyor. Bu kapsamda, Sivil Polis ile São Paulo Başsavcılığı (MPSP) arasında kurulan iş birliği sayesinde ailelere ücretsiz psikolojik danışmanlık hizmetleri sunuluyor. Uzmanlar, dijital istismarın izlerini silmek ve aileyi yeniden yapılandırmak için sürekli bir rehabilite sürecinin şart olduğunu belirtiyor. Bu tür suçların önlenmesi ve mağdurların hayata tutunabilmesi için ise yalnızca hukuki yaptırımların değil, same toplumsal bir farkındalığın da oluşturulması gerektiği vurgulanıyor.