Maggie Oliver: "Kurbanları yeniden travmatize edecekler"

Eski Büyük Manchester Polisi dedektifi Maggie Oliver, İngiltere'deki çocuk istismarı çeteleri skandalında mağdurlar için adalet sağlanması konusunda on yılı aşkın bir süredir mücadele ediyor. 2012 yılında Rochdale çocuk cinsel istismarı çetesini ifşa etmek üzere polis teşkilatından istifa eden Oliver, o günden bu yana hayatta kalanların yanında yer alıyor. 2019'da kurduğu Maggie Oliver Vakfı aracılığıyla, sistemin yaralarını sarmaya çalışan kişilere destek oluyor. Ancak kendisine göre, sayısız rapor ve söz verilen reformlara rağmen sahada neredeyse hiçbir somut ilerleme kaydedilmedi. Oliver, mağdurların büyük bir hayal kırıklığına uğratıldığını ve süreçte yeniden travmatize edildiklerini savunuyor.

İngiltere'de çocuk istismarı çeteleri skandalı son aylarda yeniden siyasi gündemin üst sıralarına tırmanarak geniş kitlelerin dikkatini çekti. Elon Musk'ın konuya doğrudan ilgi göstermesi ve Reform partisinin konuyu sahiplenmesi, hükümeti daha sıkı önlemler almaya sevk eden baskılar oluşturdu. Bu siyasi baskıların sonucu olarak Başbakan Keir Starmer, Louise Casey'i ülke genelinde grup bazlı çocuk cinsel istismarı ve sömürüsünü incelemekle görevlendirdi. Casey'nin hazırladığı rapor, kamu görevlilerinin ırkçı görünme korkusuyla failin etnik kökenini kaydetmekten veya incelemekten kaçınması dâhil olmak üzere birçok ciddi sistemik başarısızlığı gözler önüne serdi. Raporda ayrıca, konuyu derinlemesine ele alacak kapsamlı bir ulusal yasal soruşturma yürütülmesi önerildi ve nitekim Starmer, eski Çocuk Komiseri Anne Longfield liderliğinde bu soruşturmayı başlatma sözü verdi.

Fakat bu sözler ve raporlar gerçeğe dönüşmekte ağır ve yavaş ilerliyor. Oliver, Longfield ve ekibiyle gerçekleştirilen toplantılarda soruşturmanın kapsamının hâlâ netleştirilememiş olmasından duyduğu derin hayal kırıklığını dile getiriyor. İlan edilişinden bir yıl sonra bile soruşturmanın somut olarak ne tür sonuçlar üreteceği, mağdurlara ne gibi pratik faydalar sağlayacağı belli değil. Üstelik aktivistler, siyasilerin daha önce karar verildiği düşünülen adımları bile hayata geçirmek için yeniden mücadele etmek zorunda kalıyor. Maggie Oliver Vakfı, hükümetin 2022'de yayınlanan bağımsız bir soruşturma raporunun önerilerini uygulamaması üzerine Yüksek Mahkemede açtığı davada tarihi bir zafer kazandı. Bu, önceki soruşturmaların tavsiyelerinin dahi askıda kalabildiği ve kimsenin harekete geçmediği bir sistemde mağdurların yeni sürece neden dahil edilmesi gerektiği sorusunu gündeme getiriyor.

Hükümet tarafından atılan bazı adımlar ise ilk bakışta olumlu gibi görünse de aslında mağdurların gerçek ihtiyaçlarını karşılamaktan uzak kalıyor. Örneğin, hükümet istismarı nedeniyle sabıkası olan mağdurların affedilmesini kabul etti; ancak bu sadece çok dar kapsamlı suçlarla sınırlı kaldı. Oliver, polislerin asıl istismarcılara dokunmadığı kriz dönemlerinde mağdur olan çocukların işlediği kamu düzeni veya uyuşturucu bulundurma gibi suçlar bu aftan hariç tutuluyor. Oliver'a göre bu, sorunun merkezine inmek yerine hükümetin ucuz ve kolay bir yolu seçmesi anlamına geliyor. İstismara uğramış bir çocuğun yardım istemesine rağmez polis ve sosyal hizmetler tarafından reddedilmesi, onu hayatta kalmak için kendi yöntemlerini bulmaya itiyor. Bu kriz anlarında işlenen küçük suçlardan dolayı çocuğun cezalandırılması, yaşanan feci istismarın tamamen görmezden gelinmesi anlamına geliyor.

Geçtiğimiz haftalarda onlarca eski çete istismarı davasının polise geri gönderilmesi haberi ise savunma örgütleri tarafından memnuniyetle karşılandı. Beaconport Operasyonu, polis ve savcılığın peşine düşmediği binlerce kapalı dosyayı ocak 2010 ile mart 2025 arası dönemi kapsayacak şekilde yeniden incelemeye alıyor. Ancak Oliver bu vaade fazlasıyla öfkeli, çünkü prensip olarak doğru olsa da pratik bir dayanaktan yoksun olduğunu düşünüyor. Yeterli polis kaynağı, özel eğitim veya finansman sağlanmadan binlerce dosyanın nasıl yeniden açılıp adil bir şekilde sonuçlandırılabileceği belirsizliğini koruyor. Sonuç olarak Oliver, atılan bu adımın kurbanlara boş bir umut vermekten ve onları yargı sürecinde yeniden travmatize etmekten öteye geçmeyeceğinden endişe duyuyor.