Mali Yıl Sonuna Gelınırken Nepal'de Kalkınma Bütçesinin Yalnızca %35'i Harcandı

Nepal hükümetinin mevcut mali yıl boyunca kalkınma ve altyapı projeleri için ayrılan sermaye bütçesini kullanma konusunda büyük bir zorluk yaşadığı ortaya çıkmıştır. Mali Genel Denetçi Ofisi'nin açıkladığı son verilere göre, 27 Haziran itibarıyla hükümet, ayrılan sermaye bütçesinin yalnızca yüzde 34,87'lik kısmını harcayabilmiştir. Bu durum, mali yılın kapanmasına sadece birkaç gün kala oldukça düşük bir harcama oranı olarak kayıtlere geçmiştir. Söz konusu düşük harcama hızı, ülkenin kalkınma hedeflerine ulaşması konusunda ciddi endişeler yaratmaktadır. Yetkililer, bu tablonun proje yönetimi ve kaynak kullanımındaki aksaklıkların bir göstergesi olduğunu değerlendirmektedir.

Devletin bu mali yıl için sermaye harcamaları amacıyla toplam 407,88 milyar Rupi ayırdığı belirtilmiştir. Ancak söz konusu devasa bütçeden 27 Haziran tarihine kadar yalnızca 142,23 milyar Rupi tutarında bir harcama gerçekleştirilebilmiştir. Geriye kalan muazzam miktardaki bütçe, mali yılın bitimine kadar harcanması neredeyse imkansız bir halde durmaktadır. Bütçe tahsisatının yüksek hacmine rağmen fiili harcamaların bu kadar sınırlı kalması, kurumsal kapasite eksikliğine işaret etmektedir. Uzmanlar, bu kullanılmayan fonların ekonominin canlandırılmasına ve altyapı gelişimine beklenen katkıyı sağlayamadığını vurgulamaktadır.

Sermaye bütçesinin bu denli yavaş harcanması, ülkedeki inşaat ve altyapı projelerinin istenen hızda ilerlemediğini gözler önüne sermektedir. Kalkınma bütçelerinin zamanında ve etkin bir şekilde kullanılamaması, Nepal ekonomisinin büyüme potansiyelini doğrudan sınırlayan en büyük faktörlerden biri olarak gösterilmektedir. Hızlı bir ekonomik büyüme ve istihdam yaratma hedefine ulaşmak için altyapı yatırımlarının istikrarlı bir şekilde devam etmesi şarttır. Hükümetin harcama mekanizmalarındaki yavaşlık, sadece ekonomik verimliliği düşürmekle kalmayıp özel sektörün de yatırım iştahını olumsuz etkilemektedir. Bu nedenle, bütçe uygulama süreçlerindeki bürokratik ve idari engellerin acilen kaldırılması gerektiği konusunda bir fikir birliği bulunmaktadır.

Mevcut tablonun yaratacağı bir diğer önemli sorun da mali yıl sonuna kadar harcanmayan ödeneklerin bir sonraki döneme aktarılması veya iptal edilmesidir. Mali yılın son günlerinde fonları hızla harcamaya çalışmak genellikle usulsüzlükleri, şeffaflık eksikliğini ve düşük kaliteli işçilik gibi sorunları beraberinde getirmektedir. Ancak bu son dakika çabalarına rağmen devasa bütçe kalemlerinin tamaması teknik olarak mümkün görünmemektedir. Sonuç olarak, ülke kaynaklarının israf edilmesini önlemek ve şefffalık ilkelerine bağlı kalmak için harcamaların mali yıl boyunca dengeli dağılması büyük önem taşımaktadır. Denetim mekanizmalarının daha sıkı çalışması, projelerin planlanan takvime uygun ilerlemesi adına şarttır.

Önümüzdeki dönemde benzer krizlerin yaşanmaması için hükümetin bütçe tahsisi ve uygulama stratejilerini yeniden değerlendirmesi beklenmektedir. Özellikle büyük ölçekli projelerin zamanında başlatılması, yüklenici firmaların performansının izlenmesi ve bürokratik onay süreçlerinin hızlandırılması gerekmektedir. Ayrıca, mevsimsel koşulların inşaat çalışmalarına olan etkisi de göz önünde bulundurularak projelerin daha akıllı planlanması ihtiyacı doğmuştur. Siyasi kararlılık ve etkili bir yönetişim anlayışı sergilenmediği sürece, Nepal'in kalkınma bütçelerini etkin kullanma sorununun devam edeceği öngörülmektedir. Ekonominin ihtiyaç duyduğu canlanmanın sağlanabilmesi için bu yapısal sorunların kalıcı çözümlere kavuşturulması elzemdir.