Myanmar Rejimi 1.000'den Fazla Gurbetçi İşçinin Yurt Dışına Çıkışını Engelledi

Myanmar'ın başkenti Naypyidaw'da bulunan Çalışma Bakanlığı, yurt dışındaki işlerine dönmek isteyen bin binden fazla göçmen işçinin çıkış iznini iptal etti. Zorunlu olan Yurt Dışı İşçi Kimlik Kartı (OWIC) sahibi olan bu kişiler, Nisan ve Mayıs ayları arasında izin için Myanmar'a gelmişti. Ancak ülkeden ayrılmak istediklerinde yetkililer tarafından geri çevrildiler. Bu durum, devlet destekli bir haraç sistemi ve aşırı bürokratik baskı olduğuna dair ciddi iddiaları beraberinde getirdi. İşçiler, hem sevdiklerinden hem de geçim kaynaklarını sağladıkları işlerinden zorla koparılmak durumunda kaldılar.

Çalışma Bakanlığı, söz konusu kütleli ret kararlarını resmi olarak 'yetersiz kişisel bilgi' ve gerekli belgelerin eksikliği gerekçesine dayandırdı. Ancak konuya yakın sektör kaynakları, kararın arkasında çok daha finansal ve prangalı bir motivasyon yattığını öne sürüyor. Göçmen işçilere yardımcı olan anonim bir OWIC hizmet sağlayıcısına göre, bu kısıtlamaların temel nedeni rejimin yabancı para birimini ele geçirme çabasıdır. İşçilerin, yurt dışında kazandıkları maaşların yüzde 25'ini rejim onaylı resmi bankalar aracılığıyla Myanmar'a transfer ettiklerini kanıtlamaları isteniyor. Ayrıca, bulundukları ülkelerin ilgili elçilikleri tarafından verilmesi gereken yeni onay mektuplarını sunamayanlar da cezalandırılıyor.

Bu katı ve aniden yürürlüğe konan gereksinimler, birçok işçiyi çaresiz bir şekilde ülkede mahsur bırakmış durumda. Bu durum, yozlaşmış memurlar için son derece kârlı bir fırsat ortamı yaratmış bulunuyor. Başvuruları reddedilen göçmen işçiler, kısıtlamaları aşabilmek ve geçim kaynaklarını kurtarabilmek için göçmenlik memurlarına rüşvet vermek zorunda bırakıldıklarını bildiriyor. DVB'ye konuşan işçilere göre, yetkililer işçilerin ülkeden ayrılmasına izin vermek karşılığında 3 milyon Kyat'tan (yaklaşık 700 ABD doları) 10 milyon Kyat'a (2.336 ABD doları) kadar değişen rüşvet talep ediyor. Birçok mavi yakalı işçi için bu fahiş ve yasa dışı talepleri karşılamak imkânsız bir hal almış durumdadır.

Yaşanan bu kriz, rejimin vatandaşlarının hareketleri üzerindeki kontrolünü her geçen gün daha da sıkılaştırdığını gözler önüne seriyor. 1999 tarihli Yurt Dışı İstihdam Yasası uyarınca, yurt dışında çalışan her Myanmar vatandaşının geçerli bir OWIC kartına sahip olması zorunludur. Beş yıllık bir geçerlilik süresine sahip olan bu kart, işçinin kişisel verilerinin ve istihdam geçmişinin ayrıntılı bir kaydını tutarak Çalışma Bakanlığı tarafından yakından izlenmesini sağlıyor. Buna ek olarak, 1 Mayıs'ta yürürlüğe konan yeni bir direktif ile birlikte, izinli olarak Myanmar'a dönen her göçmen işçinin ülkeyi terk etmeden önce hem yabancı işverenlerinden hem de ev sahibi ülkenin elçiliğinden resmi izin mektupları alması şart koşuluyor.

Rejim, bu sert politikaların 'güvenli göçü sağlamak' ve 'insan ticaretini önlemek' amacıyla uygulandığını iddia ediyor. Ancak emek savunucuları ve ülkelerine dönen işçiler, durumun tam aksine olduğunu savunuyor. Bu yeni kuralların, hareket özgürlüğünü kısıtlamak, yurt dışındaki vatandaşları takip etmek ve zorla elde ettikleri yabancı paralı ücretlerin önemli bir kısmına el koymak için tasarlanmış şeffaf mekanizmalar olduğunu belirtiyorlar. Sonuç olarak, yurt dışında çalışmak zorunda olan binlerce insan, hem kendi gelecekleri hem de ailelerinin geçimi açısından büyük bir belirsizlik ve finansal yıkımla karşı karşıya kalmış durumdadır.