Şili'nin Çin ile Yapmak İstediği Deniz Altı Kablosuna ABD'den Ret

20 Şubat 2026 sabahında, dönemin Şili Ulaştırma ve Telekomünikasyon Bakanı Juan Carlos Muñoz, ABD Dışişleri Bakanlığı'ndan gelen e-posta ile sarsıldı. Bu e-posta, Şili'nin Çin'e uzandıracağı bir deniz altı fiber optik kablosu projesine yönelik ABD'nin kesin karşı çıkışını bildiriyordu. Projenin iptal edilmesi veya ABD'nin güvendiği bir ortakla yeniden yapılandırılması talep ediliyordu. Bu durum, Güney Amerika'nın dijital altyapı geliştirme çabalarının küresel güç mücadelelerinin merkezine nasıl oturduğunu gözler önüne serdi. Şili için kritik önem taşıyan bu altyapı yatırımı, Jeopolitik gerilimler yüzünden büyük bir belirsizliğe sürüklendi.

Bu deniz altı kablosu projesi, ilk olarak 2020 yılında Şili ile Çin arasında derinleşen ticari ilişkilerin bir parçası olarak masaya gelmişti. Şili, Pasifik'i aşarak Asya'ya, özellikle de Çin'e doğrudan bir veri bağlantısı kurmak için uzun zamandır stratejik adımlar atıyordu. Bu sayede ülkedeki internet altyapısının güçlenmesi, gecikme sürelerinin azaltılması ve e-ticaret kapasitesinin artırılması hedefleniyordu. Ayrıca, Çin'in devasa teknolojik ve ekonomik gücünden faydalanmak isteyen Şili yönetimi, bu kablonun ülkeler arasındaki bağı artıracağına inanıyordu. Ancak, dijital eşikteki bu yakınlaşma, bölgesel çıkarlarını korumak isteyen ABD'nin dikkatinden kaçmadı ve konu hızla uluslararası bir krize dönüştü.

ABD'nin bu projeye karşı çıkmasının temelinde, küresel telekomünikasyon ağları üzerindeki hakimiyet kaygısı yatmaktadır. Washington yönetimi, deniz altı kablolarının dünya çapındaki veri trafiğinin yaklaşık yüzde 95'ini taşıdığını ve bu kabloların kritik bir ulusal güvenlik meselesi olduğunu defalarca vurguladı. ABD yetkilileri, Çinli şirketlerin bu tür altyapılara dahil olmasının, devlet destekli casusluk faaliyetleri veya veri hırsızlığı için kullanılabileceği endişesini taşıyordu. Bu nedenle, Batı Yarımküre'ye yapılacak herhangi bir Çin destekli altyapı yatırımı, doğrudan ABD'nin arka bahçesinde bir güvenlik tehdidi olarak değerlendirildi. Başlangıçta ekonomik ve teknolojik bir adım olarak görülen kablo hattı, iki süper gücün çıkarlarının çatıştığı bir soğuk savaş arenasına dönüştürüldü.

Bu gelişme, dünyanın dört bir yanında dijital altyapı projelerinin giderek daha fazla siyasileştiğini gösteren net bir örnektir. Benzer durumlar, daha önce Pasifik ve Hint Okyanusu'nda planlanan diğer kablo projelerinde de yaşanmış ve bazı durumlarda Çinli firmaların devreden çıkarılması sağlanmıştı. Şili gibi gelişmekte olan ülkeler ise bu süper güç rekabeti arasında kalmaktan dolayı büyük bir hayal kırıklığı ve zorluk yaşıyor. Ülkeler, bir yandan ekonomik kalkınmaları için acil altyapı yatırımlarına ve dış finansmana ihtiyaç duyarken, diğer yandan küresel siyasi dengeleri gözetmek zorunda bırakılıyor. Dijital dünyanın omurgasını oluşturan bu tür yatırımlar, artık yalnızca mühendislik veya işletme kararları olmaktan çok uzaklaşmış durumda.

Juan Carlos Muñoz'un aldığı e-posta, sadece tek bir projeye ket vurmakla kalmayıp, Şili'nin uluslararası alandaki bağımsız dış politika vizyonunu da sorgulanır hale getirdi. Geleceğin iletişim ağlarını kurma yarışında, devletler ve teknoloji şirketleri arasındaki çıkar ilişkileri her geçen gün daha karmaşık bir hal almaktadır. Şili hükümeti, şimdi hem ulusal bağlantısızlığını gidermek hem de ABD ile ilişkilerini bozmamak için alternatif yollar aramak zorunda. Bu kriz, küresel internet altyapısının gelecekteki bölünmüşlüğü ve Çin ile Batı arasındaki artan teknolojik rekabetin hız kesmeden devam edeceğinin bir göstergesi. Sonuç olarak, bu haberler, dijital çağda jeopolitiğin her alanda ne kadar belirleyici olduğunu bir kez daha gözler önüne sermektedir.