Tony, Gordon ve Ben: New Labour'ın Edebi Mirası Üzerine Bir Romanın Anatomisi

Üniversiteden mezun olduktan kısa bir süre sonra, edebiyat dünyasına adım atan genç bir romancı, ilk kitabını bir gizem öyküsü formunda yazdığını çünkü belki de hayatında yalnızca tek bir roman yayımlama fırsatı bulacağını söylemişti. Bu nedenle eserinde mutlaka bir dedektif karakterine yer vermesi gerektiğine inanıyordu. Yazarın yıllar sonra kendi ilk kurgu denemeye başladığında, benzer şekilde vazgeçemeyeceği iki temel unsur olduğunu keşfetti. Bu unsurlardan ilki, kurguda ve sinemada keyif aldığı büyük toplu buluşma sahnelerini romana taşımak arzusuydu. İkincisi ve daha güçlü olanı ise, New Labour parti hareketine kitapta anlamlı bir yer açma isteğiydi. Bu iki konu, yazarın kişisel hatıraları üzerinden birbirine de içten içe bağlanmıştı.

Yazarın hatırladığı nadir ev partilerinden biri, ebeveynlerinin 1997 genel seçimlerindeki büyük zaferi vesilesiyle verilmişti. New Labour, yazarın gençliğinin ikinci onyılında göz ardı edilemez bir varlık olmuş ve sonrasında da kaçınılmaz bir miras olarak toplumsal yaşamı şekillendirmişti. Yazarın ilk romanı olan ve nihayetinde 'The Boys' adını taşıyan eser, modern Londra'da geçen ve günlük yaşamın birçok detayını barındıran bir kurguya sahipti. Toplu taşıma, romantik başarısızlıklar, Çin yemeği, Yahudi kimliği ve aile hayatı gibi temalar, yazarın kendi ufku ve deneyimlerini yansıtıyordu. Ayrıca İngiltere teknik direktörlerinin karşılaştığı meşhur Gerrard-Lampard orta saha ikilemi gibi spora dair detaylar da esere dahil edilmişti.

Pek çok aynı kuşaktan yazar New Labour'a veya onun önde gelen figürlerine hiç değinmeden eserler üretebilmişti; ancak yazar, bu siyasi dönemi eserinden dışarıda bırakmak istemedi. Romanın 2012 yazında geçmesi kararı, siyasi bir dergide yer alacak kadar kesin bir teori olmasa da, yazarın Londra Olimpiyatları'nı New Labour'ın son büyük zaferi olarak görmesinden ileri geliyordu. Kitabın otuzlu yaşların başındaki ana karakterleri, Tony Blair, Gordon Brown ve Peter Mandelson'ın yarattığı mirasın varisleri olarak kurgulanmıştı. Bu siyasi figürlerin şekillendirdiği bir manzarada hapsolmuş karakterlerin hissettiği bu duygu, eğer roman günümüzde geçiyor olsaydı çok daha güçlü bir şekilde hissedilirdi. Yazar için New Labour hikayesi, kitabın zaman çizelgesini belirleyen ve toplumsal bir portre çizmeyi amaçlayan mütevazı bir çabanın parçası haline gelmişti.

Yazarın romanda işlemek istediği temel fikirlerden biri zamanlama ve kronoloji paradoksları ile 'an'ın yakalanamazlığıydı. Ana karakter Johnny, yetişkinliğe alışmaya fırsat bulamadan hem yetim kalıyor hem de büyük amca oluyor. Geçmişte büyük abisi Lawrence ile tanıştığı heyecan verici dönemi hatırlayan Johnny, hayatta gerçekleşeceğini düşündüğü hiçbir şeyin var olmayan beklentiler gibi kaldığını fark ediyor. Olimpiyatların arka plan olarak seçilmesinin bir nedeni de, oyunların daha başlamadan 'miras' kavramı üzerinden tanıtılmasıydı ve yeni nesil İngiliz sporculara ilham verme gücü vurgulanıyordu. Karakterler, bu devasa organizasyonun maliyetlerinin ve sıkıntılarının aslında kendileri için değil, bir kısmı henüz doğmamış olan 'başkaları' için katlanıldığını düşünerek huzursuzluk duyuyorlardı.

Romanı kaleme alırken yazar, su geçirmez veya tamamen tutarlı bir felsefi argüman geliştirmeye çalışmadığını; sadece ilgili kavramlar etrafında dolanmayı amaçladığını belirtiyor. Blair'in mesajı, geçmişe veya kurumlara, kolektif veya kişisel bağlara sadakatle bağlı kalmak yerine, sürekli bir değişim ve yenilenme halinde olmayı gerektiriyordu. Bugün New Labour hikayesi, büyük ölçüde tutulamayan vaatlerin ve ilerilik adına feda edilen ilericiliğin bir öyküsü olarak anlatılıyor. Yine de bu dönemin kurgusal eserlere sağladığı en belirgin fayda, kendi kendine yarattığı mitoloji ve anlatılarla olan yakın ilişkisiydi. Tony Blair, görevdeyken Oscar kazanan bir filmde canlandırılan tek Başbakan olma unvanını elinde bulunduruyor ve bu durum, New Labour'ın siyasi gerçekliği ile edebi kurguyu iç içe geçiren zengin bir tablo sunuyordu.