Vincenzo Salemme Kült Tiyatrosuyla Sahnelere Dönüyor: 'Seyircisiz Var Olamayız'

Ünlü İtalyan tiyatrocu, oyuncu ve yazar Vincenzo Salemme, otuz yılı aşkın süre önce kaleme aldığı '...E fuori nevica' (Ve dışarda kar yağıyor) adlı kült komedyasını yeniden sahneleme kararı aldı. Salemme, bu yeni uyarlamada sadece metni yeniden ele almakla kalmamış, aynı zamanda oyuncu kadrosunu da önemli ölçüde değiştirerek kendisi için en anlamlı rollerden birini üstlenmiştir. Yazar ve yönetmenin bu kez kendisi canlandırdığı 'Cico' karakteri, eserin merkezindeki üç kardeşin en kırılganı ancak aynı zamanda en insanı olanı olarak öne çıkmaktadır. Bu çok özel tiyatro eseri, 19 Temmuz Pazar günü İtalya'nın ünlü kültür etkinliklerinden Festival della Versiliana kapsamında resmi olarak prömiyerini yapacaktır. Tiyatroseverler ve Salemme hayranları, Ticketone platformu üzerinden biletlerini şimdiden temin ederek bu unutulmaz geceye hazırlanmaktadır.

Eserin konusu, birbirlerinden tamamen farklı karakterlere ve hayat görüşlerine sahip üç erkek kardeşin etrafında şekillenmektedir. Aile bağları ve insanın yalnızlığı üzerine kurulan bu öyküde, her bir kardeş kendi içinde derin bir yalnızlık ve mutsuzluk yaşamaktadır. Kardeşlerden Enzo, hayatta hiçbir ciddi amacı olmayan, sonsuz ve genellikle hayal kırıklığıyla dolu umutlarla şarkıcılık kariyeri peşinde koşan bir aylak rolündedir. Diğer yanda ise Stefano vardır; o, üniversiteyi bitirmiş, çok daha sorumlu görünen ancak hayata tamamen sıradan ve tekdüze bir pencereden bakan bir 'workaholic' tiplemesidir. Üçlü, annelerinin vasiyetini açıklamak için noter tarafından çağrıldıklarında, hayatlarını sonsuza dek değiştirecek olan şaşırtıcı bir koşulla yüz yüze gelirler.

Vefat eden anneleri, aile mirasının üç kardeş arasında eşit olarak dağıtılabilmesi için onların aynı evde, birlikte yaşamaya mecbur bırakılmasını şart koşmuştur. Bu kararın temel nedeni, annenin en çok endişe ettiği, özel gereksinimli ve kırılgan olduğu düşünülen 'Cico' adındaki oğlunun diğer iki kardeşi tarafından korunması ve ona sahip çıkılmasıdır. Ancak bu mecburi birliktelik süreci ilerledikçe, seyirci beklenmedik bir psikolojik derinliğe ve ters köşeye tanıklık eder. Zaman geçtikçe Cico, son derece kurnaz, zeki ve ince bir duyarlılık sergileyerek asıl kırılgan ve savunmasız olanların kimler olduğunu çarpıcı bir şekilde ortaya koyar. Eserin doruk noktasında, Cico abilerini köşeye sıkıştırarak onların olgunlaşmamış, hayatta kendilerini gerçekleştiremeyen ve korku içinde yaşayan bireyler olduklarını itiraf etmelerine yol açar.

Vincenzo Salemme'nin bu eseri otuz küsur yıl sonra yeniden sahneleme sebebi, hem tiyatro tutkunlarının bu eşsiz metne duyduğu derin özlem hem de konunun günümüzde kazandığı yeni anlamlardır. Salemme'ye göre 1994 yılında ilk sergilendiğinde insanlar tarafından 'bir tuhaflık' olarak değerlendirilebilen bu temalar, günümüzde nihayet bilimsel ve toplumsal bir geçerliliğe kavuşmuştur. Bu prodüksiyon, özel gereksinimli bireylerin ve ailelerinin topluma entegrasyonu, farklılıkların kabulü ve normalleşmesi bağlamında son derece güncel bir mesaj taşımaktadır. Andrea Di Maria, Antonio Guerriero ve Stefano Sarcinelli gibi yetenekli oyunculardan oluşan yeni ve dinamik kadrosuyla eser, her geçen gün daha da gelişen bir sahne sanatının ürünü olarak izleyiciye sunulmaktadır. Eser, geleneksel İtalyan tiyatrosunun modern ve yenilikçi bir solukla harmanlandığı, izleyiciyi hem güldüren hem de derinden düşüren bir başyapıt niteliğini korumaktadır.

Elli yılı aşkın bir sahne deneyimi, otuzdan fazla sahneye uyarladığı oyun ve sayısız ödülle Vincenzo Salemme, İtalyan tiyatrosunun yaşayan efsanelerinden biri olarak değerlendirilmektedir. Sanatçı, kariyeri boyunca kendi yazdığı metinleri Eduardo De Filippo gibi İtalyan tiyatrosunun büyük ustalarının eserleriyle ustaca harmanlayarak izleyicinin karşısına çıkmıştır. Salemme, bu yeni projesinin kendi uzun ve zorlu sanat yolculuğunun eşsiz bir manzarası olan başarısını kutlamak ve gelecek kuşaklara ilham vermek amacıyla hayata geçirildiğini ifade etmektedir. Tiyatronun varlık sebebinin seyirci olduğuna derinden inanan sanatçı, her temsilin sonunda seyircisine dönerek 'Siz olmadan biz var olamayız' felsefesini bir minnet borcu olarak dile getirmektedir. Bu derin bağ ve samimi iletişim, onun yıllar boyunca düşmediği popülaritesinin ve izleyiciyle kurduğu sarsılmaz güvenin en büyük sırrı olarak öne çıkmaktadır.