3 Mayıs 2026'da Washington DC'de sıra dışı bir yürüyüş düzenlendi. Yüzlerce kişi, Kızıl Ordu askerlerinin portrelerini taşıyarak Amerikan başkentinin anıtları arasında yürüdü. Çocuklar Sovyet bayrakları salladı, bir orkestra İkinci Dünya Savaşı anıtında savaş şarkıları çaldı. Rusya büyükelçiliği izin almış, polis eskort sağlamıştı. Rus devlet medyası, Donald Trump'ın dönüşüyle tarihsel gerçeğin de Amerika'ya döndüğünü iddia etti. Organizatörlerden biri Rus devlet televizyonuna "Rusya'yı seviyor, saygı duyuyor ve kahramanlarımızın anısını onurlandırıyoruz" dedi.
Benzer yürüyüşler Paris, Amsterdam ve Busan'da da gerçekleşti. Berlin'de yetkililer, 8-9 Mayıs anma törenlerinde Sovyet bayrakları, Rus sembolleri ve askeri marşların yasaklandığını duyurdu. Ancak Moskova'da Zafer Günü korkuyla gölgelendi. On yıllardır 9 Mayıs, Rusya'nın en kutsal siyasi ritüeliydi; zafer, vatanseverlik ve devlet gücünü birleştiriyordu. Ancak bu yıl Kremlin sözcüsü Dmitri Peskov, Ölümsüz Alay yürüyüşünün Moskova'da yalnızca "elektronik formatta" devam edeceğini açıkladı. Geleneksel geçit töreni iptal edildi, askeri teçhizat kaldırıldı, mobil internet erişimi kesildi.
St. Petersburg'da seyirci sayısı binlerden birkaç yüze düşürüldü, Kaliningrad'daki geçit töreni tamamen iptal edildi. Rus medyası, Vladimir Putin'in Ukrayna insansız hava araçları ve suikast girişimleri korkusuyla korunaklı sığınaklara çekildiğine dair olağanüstü haberler yayınladı. Rusya Dışişleri Bakanlığı, yabancı hükümetlere Kiev'deki büyükelçiliklerini tahliye etmeleri çağrısında bulundu ve Ukrayna'nın kutlamaları hedef alması halinde büyük bir misilleme tehdidinde bulundu. Ardından Volodimir Zelenskiy, geçici ateşkes müzakerelerinin ardından, Kızıl Meydan'ı Ukrayna'nın operasyonel saldırı planlarından çıkardığını duyurdu.
Tüm bunları izlerken, imparatorlukların yarattığı duygu sistemlerinin çöküşünün daha zor olup olmadığını düşündüm. Sovyetler Birliği 30 yıldan fazla bir süre önce dağıldı, ancak zafer, fedakarlık ve tarihsel kızgınlık etrafında inşa edilen mimari sınırları, diasporaları ve rakip siyasi projeleri aşarak varlığını sürdürdü. Sovyetlerin kurtuluş miti olarak başlayan şey, hükümetlerin, aktivistlerin, diasporaların ve rakip ideolojik hareketlerin meşruiyet, mağduriyet ve aidiyet için rekabet ettiği ulusötesi bir siyasi dile dönüştü.
Coda'da yıllardır İkinci Dünya Savaşı anısının Putin'in meşruiyet ve baskı makinesinin merkezi haline nasıl geldiğini izledik. Putin iktidara geldikten sonra Rus kamu kültürü Büyük Vatanseverlik Savaşı hikayeleriyle doldu. Yeni filmler, ders kitapları, diziler, konuşmalar, geçit törenleri ve televizyon özel programları zaferi Putin'in Rusya'sının duygusal temeli haline getirdi. Rus hafıza siyaseti uzmanları, Putin yönetiminde savaşın kolektif hafızasının meşruiyet kazanma, muhalefeti itibarsızlaştırma ve Rus devletini faşizme karşı ebedi savunucu olarak sunma aracı haline geldiğini anlattı. Bu, nesiller boyu aktarılan gerçek duygulara dokunduğu için yankı buldu; asla sadece propaganda değildi, milyonlarca ailenin taşıdığı özel yasın üzerine inşa edilmişti.
Bu haber hakkında sor
Yanıtlar yapay zekâ tarafından, yalnızca bu haberin içeriğinden üretilir.
Bu, yapay zekâ tarafından üretilen bir özettir. Haberin tamamı kaynağındadır.
Haberin tamamını kaynağında okucodastory.com