Sovyet Mutfağının Ho Chi Minh Şehrindeki İzleri: CCCP Restoranı

Bu haber, Vietnam'ın Ho Chi Minh şehrinde bulunan CCCP adlı Sovyet restoranını ve yazarın babasının 1970'lerde Moskova'da öğrenciyken deneyimlediği Sovyet mutfağına olan bağlılığını anlatıyor. Yazar, çocukluğunda babasının kahvaltısında gördüğü çavdar ekmeği, tereyağı ve havyarın aslında Sovyet mutfağına ait olduğunu sonradan fark ediyor. CCCP restoranı, hem yazarın hem de babasının geçmişe dair anılarını canlandıran bir mekan olarak öne çıkıyor. Restoranın dekorasyonu, Sovyet dönemini yansıtan ahşap mobilyalar, kırmızı-beyaz perdeler ve renkli lake çay tepsileriyle dikkat çekiyor. Yazar, babasının Sovyet yemeklerine uyum sağlamasının zor olmadığını, aksine o dönemde Vietnam'da kıtlık yaşandığı için zengin ve doyurucu Sovyet yemeklerini minnetle hatırladığını aktarıyor.

CCCP'nin menüsü, babasının anılarındaki bolluğu yansıtıyor. Yemeklere çavdar ekmeği, hardal, tereyağı, sarımsak, salo (tuzlu domuz yağı) ve dereotu ile başlanması öneriliyor. Yazar, ilk kez salo denediğinde maceraperest hissettiğini, ancak babasının 1974'te Rus oda arkadaşının karda sertleştirdiği domuz yağını nasıl yediğini anlatarak daha ilginç bir hikaye paylaşıyor. Babası, o dönemde öğrenci kafeteryasında yediği kotleta (ekmekli kızarmış köfte) ve şaşlık gibi yemeklerin besleyici değerini vurguluyor. Yazar, babasının aksine CCCP'ye duygusal bir bağ geliştirdiğini ve bu restoranda çocukluğundan parçalar, babasının gençliğinden izler bulduğunu ifade ediyor.

Restoranın yöneticisi Nguyễn Duy Thành, Sovyet nostaljisini Saigon'a taşıyan isim olarak anılıyor. Yazar, Sovyet mutfağının kendisine yabancı gelmediğini, babasının da bu lezzetlere kolayca alıştığını belirtiyor. Babası, beş yıl boyunca Sovyet kafeteryasında yemek yerken Vietnam yemeklerini hiç özlemediğini söylüyor. Bu durum, o dönemde Vietnam'daki kıtlık ve Sovyetler'deki bolluk arasındaki tezata dikkat çekiyor. Yazar, CCCP'de yediği her lokmada babasının gençliğine ve kendi çocukluğuna dair bir parça bulduğunu, bu mirasın kendisinde bilmediği bir geçmişe özlem uyandırdığını ifade ediyor.

Haber, sadece bir restoran incelemesi değil, aynı zamanda kuşaklar arası bir bağ ve kültürel miras aktarımı hikayesi. Yazar, babasının anıları üzerinden Sovyet mutfağını keşfederken, okuyucuya da bu mutfağın Vietnam'daki yansımalarını gösteriyor. CCCP, sadece yemekleriyle değil, aynı zamanda Sovyet dönemine ait objeleri ve atmosferiyle de ziyaretçilerine geçmişe yolculuk yapma imkanı sunuyor. Yazarın babası gibi eski öğrenciler için bu restoran, gençlik yıllarına dönüş anlamı taşırken, yeni nesil için ise egzotik bir lezzet deneyimi olarak öne çıkıyor.

Sonuç olarak, CCCP restoranı, Sovyet mutfağının Vietnam'daki en bilinen temsilcisi olarak, hem geçmişe özlem duyanlar hem de yeni lezzetler keşfetmek isteyenler için bir durak haline gelmiş durumda. Yazarın kişisel hikayesi üzerinden anlatılan bu haber, yemek kültürünün sadece bir beslenme biçimi değil, aynı zamanda anıları ve kimlikleri şekillendiren güçlü bir araç olduğunu gösteriyor.