Yogi Adityanath'tan Camide Hanuman Chalisa Okutma Eleştirisi

Hindistan'ın Uttar Pradesh eyaletinin Başbakanı Yogi Adityanath, ülkedeki dini gerilimleri yeniden gündeme getirecek bir açıklamada bulundu. Adityanath, camilerde Hanuman Chalisa okunup okunamayacağını sorarak, muhalefet partilerinin geçmişteki eylemlerini sert bir dille eleştirdi. Cuma günü düzenlenen bir mitingde yaptığı konuşmında, Samajwadi Partisi ve Kongre Partisi'nin geçmişte bir tapınağın dışında namaz kılınmasına izin verdiğini iddia etti. Bu açıklamalar, Hindistan'ın dengeli dini yapısını ve İslamiyet ile Hinduizm arasındaki tarihsel süreçteki dinamiği tartışmaya açtı. Başbakan'ın bu sözleri, eyalette siyasi ve dini kutuplaşmanın yeniden alevlenmesine neden olabilir.

Eleştirilerin merkezinde, 2003 yılının Ramazan ayında yaşanan ve gerçekliği dönemin polis müdürü tarafından doğrulanan bir olay yer alıyor. Brij Lal adlı bir BJP milletvekili, Mayawati hükümetinin düşmesinin ardından Mulayam Singh Yadav liderliğindeki Samajwadi Partisi'nin iktidarı döneminde Ayodhya'daki Hanumangarhi tapınağının hemen dışında namaz kılma planının yapıldığını net bir şekilde ifade etti. Dönemin sol görüşlü bir memurunun desteklediği bu girişim, tapınağın girişinde bir iftar çadırı kurulması ve namaz kılınması fikrini de içeriyordu. Ancak dönemin Faizabad (günümüzde Ayodhya) polis şefi Rajeev Sabharwal'ın tavizsiz ve sert tutumu sayesinde bu planlandığı şekilde gerçekleştirilemedi. Buna rağmen, tapınağın hemen yanındaki başrahibin (Mahant) ikametgahında daha sonra namaz kılındığı da olayın detayları arasındaki çarpıcı bir gerçektir.

Yogi Adityanath, bu tarihsel arka planı hatırlatarak vatandaşlara dikkat çekici bir soru yöneltti ve bir nevi meydan okuma sergiledi. Mitingde kalabalıklara seslenen Başbakan, herhangi bir kişinin ünlü Cuma Camii'nin içinde Hanuman Chalisa okuyabileceğini hayal bile edip edemeyeceklerini sorguladı. Samajwadi Partisi veya Kongre Partisi gibi muhalefet partilerinin böyle bir şeye asla izin vermeyeceğini, hatta bunu gündeme bile getiremeyeceklerini belirterek çifte standart yarattıklarını öne sürdü. Tüm bu iddialarının ardından muhalefet partilerini, Hindu toplumunun dini duygularını incitmekle ve bu 'günahı' işlemekle suçladı. Bu suçlamalarının ardından onlardan özür dilemelerini ve bu eylemlerin hesabını vermelerini talep etti.

Adityanath'ın açıklamaları sadece geçmişteki namaz olayıyla sınırlı kalmayıp, Ayodhya'daki Ram Tapınağı'nın inşası sürecindeki siyasi çatışmalara da odaklandı. Muhalefet partilerinin geçmişte Lord Rama'nın varlığını bile sorguladıklarını ve tapınak inşaatı sürecinde sürekli engeller çıkardıklarını iddia etti. Başbakan ayrıca, Ram bhaktlerinin (Lord Rama'ya tapanların) üzerine silahsızlandırma polisi tarafından ateş açıldığını ve Ayodhya'nın kimliğinin krize sürüklendiğini de ekleyerek geçmiş hükümetleri acımasızca eleştirdi. Ancak günümüzde, merkezi ve eyalet hükümetinde iktidarda olan BJP'nin 'çift motorlu' (double engine) hükümetinin tüm bu zorlukları aştığını ve nihayetinde Ram Tapınağı'nı başarıyla inşa ettirdiğini gururla vurguladı. Bu konuşma ile hem kendi hükümetinin başarılarını ön plana çıkardı hem de muhaliflerin Hindu düşmanı olduğunu ima eden bir siyasi narratif oluşturdu.

Hindistan'ın en kalabalık ve siyasi açıdan en kritik eyaletlerinden birinde gerçekleşen bu gelişme, ülkenin laik yapısı ve dini hoşgörüsü açısından derin yankılar uyandırmaktadır. Başbakan'ın, her iki dini grubun ibadethanelerini kıyaslaması ve 'günah' gibi kavramları kullanarak siyasi parti yeğlemesi, Hindistan'daki Hindu milliyetçiliği ve Müslüman azınlık hakları tartışmalarını alevlendirme potansiyeli taşımaktadır. Ayodhya'nın, Hinduizm için son derece kutsal bir yer olması ve aynı zamanda tarihsel olarak Hindu-Müslüman çatışmalarının merkezi olmasından ötürü, bölgedeki her siyasi açıklama uluslararası bir dikkat çekmektedir. Ram Tapınağı'nın açılmasının ardından ülkedeki dini kutuplaşmanın arttığı göz önüne alındığında, Adityanath'ın bu açıklamalarının yaklaşan seçimlerde siyasi bir strateji olup olmadığı da merak konusudur. Sonuç olarak, bu olay Hindistan'da din, siyaset ve kimlik politikal_arının ne kadar iç içe geçtiğini ve ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha gözler önüne sermektedir.