Kanada Muhafazakârlarında İç Çatışma: Durmak Bilmeyen Ayrılık ve Birlik Çağrıları

Kanada Muhafazakâr Partisi'nin eski Britanya Kolumbiyası (BC) liderlik adayı Caroline Elliott, parti içindeki süregiden iç çekişmelere son verme çağrısında bulundu. Kendi hakkında çıkan "doğulu liberal bir lobicisi" söylemlerini reddeden Elliott, ömür boyu federal Muhafazakâr seçmen olduğunu ve Pierre Poilievre'i desteklediğini vurguladı. Muhafazakârları kişisel kavgaları bir kenara bırakıp sıradan Kanadalıların karşılaştığı zorluklara odaklanmaya davet etti. Bu birlik ve beraberlik mesajı, eski Alberta Başbakanı Jason Kenney dâhil olmak üzere parti içinden geniş bir yankı buldu. Kenney'in kendi parti tabanı tarafından görevden uzaklaştırılması, Elliott'ın sonlandırmaya çalıştığı iç savaşın ne kadar derin köklere sahip olduğunu gözler önüne seriyor.

Ancak bu birlik çağrısı, Kanada'nın her kademesindeki Muhafazakârların verdiği tavsiyelere kendilerinin uymadığı bir gerçeğini değiştirmiyor. Elliott, Mayıs ayında Kerry-Lynne Findlay'e karşı çok ufak bir farkla kaybettiği yarışta, kampanyasının en başından beri tartışmalı isimlerle çalışmakla eleştirildi. Stephen Harper'ın eski iletişim direktörü ve Ontario Başbakanı Doug Ford'ın üç kazanılan kampanyasını yöneten Kory Teneycke'nin Elliott'ın kampanyasını yönetmek için BC'ye taşınması, onu erken favori yaptı. Fakat Teneycke'nin 2025 federal seçimlerindeki Ulusal Muhafazakâr kampanyasını alenen eleştirmesi, parti tabanının hafızalarından silinmemişti. Teneycke'nin bu geçmişi, seçim sandıklarında zehirli bir etki yaratarak Elliott'ın yarış sonrasında bile hedef tahtasında kalmasına neden oldu.

Kanada muhafazakârlığı içindeki bu derin çatışma, yalnızca tek bir yönetim kademesiyle veya bölgeyle sınırlı kalmıyor; federal, eyalet ve yerel düzeyler arasında adeta bir bulaşıcı hastalık gibi yayılıyor. Federal bir stratejistin taşıdığı siyasi bagaj, anında bir eyalet liderliği adayının en büyük zaafı haline gelebiliyor. Federal liderin verdiği kararlar ve IMAGE çalışmaları, eyaletlerdeki rakipleri için kendi farklılıklarını öne çıkarmak amacıyla kullanılan bir fırsat malzemesine dönüşüyor. BC Muhafazakârları, federal parti ve bu çevrelerde dolaşan sayısız stratejist, danışman ve yorumcu arasındaki sınırların artık tamamen anlamsızlaştığı belirtiliyor. Dolayısıyla parti içi grup kavgaları ve hesaplaşmalar, bu görünmez ağlar üzerinden her yöne doğru hızla sıçriyor.

Toronto Sun köşe yazarı Brian Lilley de bu meseleyi özellikle federal parti üzerinden gündeme getirerek, Poilievre'yi kendi müttefikleriyle gereksiz yere kavga etmekle suçladı. Lilley, sol kanattan gelen bir eleştirmen değil, aksine partinin her kademesinde ve her eyaletinde taban tarafından sürekli dile getirilen argümanları savunan bir muhafazakâr yorumcu. Benzer bir tartışma, parti içi iletişim mekanizmasında görev yapmış Brittany Foote ile Poilievre'in eski iletişim direktörü Katy Merrifield arasında da alevlendi. Foote, parti liderlerini sürekli değiştirmenin bir çözüm olmadığını; seçildiklerinde politikacıların cesur ve özgün duruşlarını kaybederek danışmanların hazırladığı sondaj verilerine dayalı, yumuşatılmış bir metne hapsolduklarını dile getirdi. Genç seçmenlere ulaşmak yerine banliyölerdeki anne ve yaşlı seçmenleri kovalayan bu dar vizyonlu oyun kitabının partiyi darboğaza soktuğunu belirterek, köklü bir değişim istedi.

Öte yandan Poilievre'in imajını yeniden şekillendirmekle görevlendirilen ve onu takım elbiselerle politika konuşmaları yapmaya yönlendiren Merrifield, Foote'un eleştirilerini yıllanmış eyalet siyaseti deneyimine dayandırarak savuşturmaya çalıştı. Tüm bu atışmalar, Kanada muhafazakârlarının karşı karşıya kaldığı yapısal ve çözülmesi güç bir krizin parçaları olarak görünürken, örneklerin çoğaltılabileceği aşikar. Teneycke'nin federal kini onu Victoria'ya kadar takip ederken, Merrifield'in eyalet tecrübesi Ottawa'da sorgulanıyor; Poilievre'in koalisyon sorunları ise Alberta'da Danielle Smith'in zayıflayan konumunu da doğrudan etkiliyor. Muhafazakârlar birbirlerine Elliott'ın bu haftaki çağrısında olduğu gibi sürekli iç çatışmanın yalnızca muhaliflerine yardımcı olduğunu hatırlatıyorlar. Ancak bu çağrıların süreklilik kazanmasının temel nedeni, maalesef ki bu yıkıcı iç savaşın bir an olsun dahi durmamasıdır.